Life takes a serious turn.

Sinds gisteren ligt er voor mij een nieuwe denkpiste open omtrent de toekomst van mijn oudste zoon. Blonde god is een krak in wiskunde en is heel geïnteresseerd in alles wat met techniek te maken heeft. Hij zit nu nog in het 6^e leerjaar, maar voor ik het goed zal beseffen zal ook dit jaar snel afgelopen zijn en ik begin nu al te denken naar waar welke middelbare school hij zou gaan, t.t.z. veel denken is er niet aan want de meeste van z’n klasgenootjes gaan naar Sint-Jansinstituut in Sint-Amandsberg (een tot op zekere hoogte elitaire school), en hij wil beslist óók naar die school . Blonde God heeft het al allemaal geregeld met de rest van de klas: ’s morgens spreken ze af aan een bepaald punt en dan rijden ze in groep naar school. Jaja, op die leeftijd heb je als moeder nog weinig in de pap te brokken.

En nu komt het: mijn denkpiste…. Toen ik gisterenavond met een mama zat te praten tijdens het klassikaal oudercontact, zei ze dat haar zoon, net als mijn Blonde God, enorm graag wiskunde en technologie (mechanika, elektriciteit,…) doet en dat hij daarom industriële wetenschappen gaat volgen. Ik bedankte haar voor de geweldige tip en ik kon het maar niet uit mijn hoofd zetten dat dit misschien wel eens dé richting was waar Blonde God ongetwijfeld zou in thuishoren. Natuurlijk, eens in die richting is er ’no way back’! Wat als het toch niet z’n ding is? Wat als hij binnen 2 jaar toch liever een andere wending aan zijn leven wil geven en later geen industrieel ingenieur maar bijvoorbeeld vertaler/tolk, brandweerman of piloot wil worden? Is het dan niet beter om een ‘gewone’ basisopleiding ASO (de ‘moderne‘ van in mijnen tijd) te volgen en na het 6^e middelbaar is misschien wel al duidelijk waar hij naartoe wil op professioneel vlak. Op 12 jaar is het immers moeilijk om al deze definitieve keuzes te maken. Langs de andere kant, als industrieel ingenieur écht zijn ding is, dan wil ik hem die kans niet ontzeggen en moet hij dus van bij het begin vertrouwd zijn met elektronica, elektriciteit, elektromechanica, enz…

Laat ik vooreerst beginnen met een goed gesprek met Blonde God en zien wat zijn mening hierover is;  want zoals hij nu veel achter de computer zit, zou het wel eens kunnen dat hij beslist om in de IT-sector te gaan werken J

Teardrops - The Radios

We zijn nu een 10-tal dagen ‘back in town’, en hebben een fantastisch reis gehad naar Kos. Het eilandje is niet zo groot, je kan er op 1 dag met de wagen alles bezoeken (gaande van ruïnes en kerkjes tot mooie taverna’s). Het hotel gaf voor mij geen waaw-gevoel, maar het eten was er overheerlijk, de zwembaden mooi en de kamers netjes, dus mij hoor je niet klagen… Ondanks de minieme lengte van ca. 43 km heeft het eiland veel te bieden en met de wagen kan je alles bezoeken op 1 dag! Op Kos absoluut geen massatoerisme, tijdens onze rondrit konden we soms mijlenver niemand zien. Pittoreske baaien, gezellige bars, mooie Griekse kerkjes, sfeervolle terrasjes en niet te vergeten de honderden straatkatten die liggen te luieren in de schaduw van plantanen.

Bij onze aankomst thuis konden we nog profiteren van een weekje verlof alvorens weer in de startblokken te schieten op het werk. Die week hebben we dan ook ten volle benut. Dinsdag naar het Citadel in Dinant met aansluitend een terrasje in Rochefort (De Planckaerts tegen het lijf gelopen). Woensdag was kinderloos en hebben we van een rustig ontbijtje genoten in Gent om nadien naar Sluis te rijden en langs de gezellige winkeltjes te kuieren en een terrasje te doen. (heb er o.a. broodjes met smeersel gegeten – klinkt slechter dan het eigenlijk is, om maar niet te zeggen óverhjeerlijk!). Zaterdag stond Antwerpen op het programma. Aantwaarpse vrienden hadden een fietstocht georganiseerd doorheen de stad (25 km) met daaropvolgend een lekker diner in een lekker Italiaans Restaurant te Merksem.’s Zondags was de jaarlijkse familiedag. Dit jaar een lekker ideetje: wandeltocht door ‘Brugge Die Scone’ met proevertjes in verschillende pralinewinkeltjes. Ik ben fan geworden van de “Samba”, één van de delicieuze pralines van Dominique Persoone in The Chocolate Line…mmm…. ’s Namiddags was dan aller-retourtje Maldegem-Eeklo op de befaamde stoomtrein die onze jaarlijse vakantie met de nodige Toet-Toet en Puf-Puf uitwuifde…

ß

MAMA BLIJ

+

PAPA BLIJ

=

LEUKE VAKANTIE  !!!!!!

Finally, at last, tijd om nog eens iets te posten. Van wanneer was m'n laatste post eigenlijk weer...oei, 10 mei. Net op de drempel van verwaarlosing. Maar net zoals echte journalisten ken ik ook soms een soort komkommertijd en alhoewel ik eigenlijk écht over komkommers had kunnen schrijven in tussentijd, kies ik toch voor een time-out. Geen nieuws gehad de voorbije weken, enfin, tis te zeggen, met uitzondering van de verjaardag van mijn 2 kinderen dan natuurlijk.

Binnen 3 dagen is het alweer einde schooljaar. Mijn kapoenen zijn dan al wat luidruchtig en soms ongehoorzaam, maar als het op hun punten op school aankomt kan ik ze alleen maar een pluim geven. Met hun looks en hun brains komen ze er wel in het leven. Nu nog een beetje hun gedrag bijschaven :-) Maar 't zijn lievertjes, ik zou ze nooit meer willen missen in mijn leven. Blonde God is nu 11, Kakkenestje 8. Volgens 'eeuwenoude traditie' nodigt Kakkenestje bijna volledig de klas uit, en de party gaat door in de tuin; terwijl Blonde God een selectie maakt van een aantal goede vrienden, en dan steeds op verplaatsing zijn feestje geeft. Dit jaar zijn viel zijn keuze op de Kinepolis in Gent, film KungFu Panda. Met elk een drankje een ontzettend veel popcorn hebben we ze gedropt in zaal 2 en daarna zijn ik en Nico op ons gemak (meer dan) enen gaan drinken in een cafétje om de hoek. Een win-win situatie vermits de kinderen eindelijk eens iets konden doen zonder ouderlijk gezag, en wij eindelijk eens rustig konden genieten van de rust.

De produktietijd van de winterbrochures 2011/2012 loopt ook ver op z'n einde. En das niet spijtig! Al moet ik zeggen dat het er mijn inziens rustiger aan toe ging dan anders. Alhoewel innerlijk kook ik soms van woede omdat het systeem volledig veranderd is en omdat er sinds kort zo de nadruk gelegd wordt op de Nederlandse taal dat ik soms eerder denk dat ik op een dag ga opstaan als het Groene Boekje. Mijn overplaatsing was ook een domper. Blijkbaar wist de HR-afdeling van niets, mijn rechtstreekse baas vond het blijkbaar niet nodig om dit te melden. Ik heb dan zelf maar het heft in eigen handen genomen en hen een gesprek gevraagd. Falla! En nu is het (nog steeds) afwachten, maar ze hebben mij wel hoop gegeven. En hoop doet leven...

Binnenkort vertrekken we naar KOS, het fietseiland bij uitstek. Net dààrom!!! Grappig, te bedenken dat ik hier in België met geen stok op de fiets te krijgen ben. Maar in Kos ga ik dat zeker doen! Met dank aan de mensen van Zoover (de website waar je je ei kwijt kan over je voorbije vakantie) ben ik te weten gekomen dat het in juli en augustus TE WARM is om te fietsen!!!! Soit, ik ga mij er toch aan wagen. Ons hotel lig op ca. 5 km van de gezellige haven van Kos-stad, dat moet toch te doen zijn in die hitte?!! Na iedere kilometer zal ik mij op het terras van een cafeneion (café) een café frappé (typisch grieks ijskoud koffiedrankje) vragen!
Tis ondertussen al een paar jaar geleden dat we naar Griekenland geweest zijn, dus ik zie het enorm zitten. Uiteraard staat een excursie naar Bodrum én een typisch Griekse avond op het programma! Mijn Griekse woordenschat rijkt niet verder dan Jamas (proost!), maar verder moet deze voor mij persoonlijk eigenlijk niet rijken :-)

Effe stil in Blogland, UPDATE soon....

Gisteren mocht ik 37 kaarsen uitblazen. Niet letterlijk natuurlijk.
Pfff... 37, joengskes toch...37! Allé da kan nu toch nie...ikke...al 37!! Pfff....

Gelukkig zeggen ze 'life beginns at 40', dus ik heb toch nog iets om naar uit te kijken. 

Vandaag zat er een grote enveloppe in de bus, gericht aan Blond God. Hij was er al enkele weken op aan 't wachten. Vol spanning deed hij die open..."DIPLOMA: dactylografie, geslaagd met grote onderscheiding"!

Het urenlange typwerk dat hem in de vrije uurtjes veel zweet en tranen kostte, heeft blijkbaar z'n vruchten afgeworpen! (En onze investering van € 195 - cursus inclusief huur machine - is niet voor niets geweest)

DIKKE PROFICIAT MIJN BLONDE GOD !!

Weldra foto's van de voorbije skivakantie met het gezin naar Oetz, maar nu is het veel te mooi weer om achter mijn pc te zitten...

Ja, mea culpa... maar ik vind Goosiche Vrouwen GEWELDIG!!! Gisteren ben ik naar de film gaan kijken in Kinepolis. Een op en top vrouwenfilmke!! De film kwam traag op gang, maar naar het einde toe werd het hilarisch! De problemen van die 4 vrouwen werden uiteraard uitvergroot, maar ze zijn zo herkenbaar. Ik heb er van genoten!! 

Kakkenestje had een oorlogstekening gemaakt met daarop geschreven:

"RAKET LANSEERING GESTART BOMEN OP PIERAK"

in grotenmensentaal dus: Raket lancering gestart, bommen op Irak... :-)

Gisteren deed ik de jaarlijkse oogtest op het werk. Dan krijg je circeltjes te zien met een opening en je moet zeggen in welke richting de opening wijst. De circeltjes worden steeds kleiner.  “Euh links, euh…naar boven, .. onder, nee rechts, …naar links, …naar links,…” en zo ging het nog een tijdje verder tot de circeltjes zó klein waren dat ik ze niet meer zag. “Prima!!” klonk het bij de oogarts. Voor bijzicht heb je 10/10 en voor verzicht  heb je méér dan 10/10!” (oink ???). Nadien volgde een resem van vragen zoals “Wat is je adres”, “Welk diploma heb je”, “Doet ge aan sport?” enz… Waarbij ik me bij de meeste vragen afvroeg wat dit te maken heeft met mijn oogtest!?!

’s Avonds stond consultatie nr. 2 op het programma, weliswaar niet voor mij maar voor mijn Blonde God. Ik had een afspraak om 18.45u. Door het getreuzel aan de Dampoort, en de administratieve verplichtingen aan de infobalie van het St-Lucas was ik een kwartier te laat. Ik kwam de dokter al tegen op de gang vlak naast zijn praktijkkamer. Dus ik verontschuldigde mij beleefd voor mijn ‘retard’. De dokter begon te zuchten en draaide met zijn ogen en zei “Ja, nu moet ik weer mijn pc opstarten!”. Waarbij ik mij verantwoordde: “Jamaar, dokter, excuseer, het was druk aan de Dampoort”. Hij dan weer: “Je had ook kunnen bellen!!”. Ik: “Nee, ik zat in mijn auto”. Waarbij hij nog eens zuchtte… Na een vluchtig onderzoek van Blonde God sprak hij: “De verpleegster aan de balie zal je de nodige uitleg verschaffen ivm de opname, goedenavond!”.

4 minuten later en 35 euro armer was ik al buitengebonjourd…

"Moeders zijn net als mooie verzamelobjecten:
als ze ouder worden, nemen ze in waarde toe."

Gelukkige verjaardag ma'tje!

Val.

Deze week heb ik 2 daagjes vakantie! (waarvan er helaas al ééntje voorbij is). Blonde God is voor een midweekje naar de kust en volgt samen met een klasvriendje een tekenacademie. Tijdens de voormiddag leren ze schaduwtekenen, 's namiddags is er dan tijd voor ontspanning. En met dit weer kan er niets leuker zijn voor een 10-jarige, dan aan ’t zeetje. Ik herinner mij nog dat ik, tijdens de zomermaanden zo ongeveer 30 jaar geleden, in hetzélfde appartementje geslapen heb! Mijn welgesteld klasvriendinnetje van toen, Isabelleke, had een tweede verblijf te Knokke en heeft mij ooit meegevraagd op vakantie. Nadien is het contact met haar door de jaren heen verwaterd…maar als bij toeval zit het zoontje van de broer van “Isabelleke” in dezelfde klas als Blonde God. En deze nam zijn goede vriend, mijn Blonde God, mee… naar dat - nog steeds – zelfde appartementje op de zeedijk. L'histoire se répète, history repeats oftewel: de geschiedenis herhaalt zich!
Ondertussen is Kakkenestje hier koning te rijk bij ons thuis: de 2 neefjes logeren hier 2 dagen, nadien gaat hij bij oma slapen, er staat nog een verjaardagsfeestje van een vriendinnetje op het programma, gisteren naar een indoorspeeltuin gegaan, enz… Redelijk druk programma; maar alles onder controle!!

Vorig weekend heb ik weer culinaire geneugten mogen ervaren in FonteinKerse in Afsnee. Samen met onze vrienden was het een leuke avond. Doch, het moet gezegd: het moderne interieur oogt zó koel dat de gezelligheid ver te zoeken is. Spijtig voor zo een mooie zaak! Voor mij is een avond pas geslaagd als ALLE ingrediënten voor een aangename avond aanwezig zijn nl. lekker eten, leuke compagnie en gezellig kader.  

Vanavond is het ladiesnight! De jaarlijkse réunie met de oude NeckermannKorenmarkt-meiskes gaat dit jaar door bij Jasmyne. Ik kijk er alvast naar uit!!

Erota thelei i zoi = Life wants love!

Ik kijk alvast uit naar ons verblijf op Kos...

(Despina staat met dit liedje momenteel in de Griekse hitlijsten)

Vandaag heb ik een ongelooflijke drang om te vertrekken naar de zon. Ik weet niet hoe het komt. Het koude weer hier in België zal daar waarschijnlijk wel een grote rol bij spelen. Niettegenstaande we binnenkort op skivakantie gaan, kijk ik nu al uit naar onze zomerreis. Een paar maanden geleden zat in m’n hoofd: het griekse eiland KOS ! Een idee-fix, en niemand zou mij nog kunnen ompraten. Gelukkig heb ik een gemakkelijke echtgenoot die, wat reizen athans betreft, in alles meegaand is. Een paar raadgevingen over de hotels aan mijn collega van de afdeling Vliegvakanties gevraagd, en de keuze van het hotel was snel geklonken. En nu is’t aftellen.

Ik hou wel van de Griekse cultuur. Ik droom nu al van wandelen langs de  witte huisjes met blauwe raampjes, van een goede café frappé drinken op een terras van een taverna terwijl een oude Griek op z'n bouzouki een deuntje speelt, ...tzaziki, souvlaki, papoutzaki, noem maar op….I just love it !

Dreamers Lane, Alpena, MI, United States

Copyright © Richard G. Witham 2010

Gisteren werd mijn kleine prinses 6 jaar. PROFICIAT !!

't Is héérlijk om van meter te zijn van zo een schattige 'dame'.

Kalverliefde is mooi! "Zij" voelt zich gevleid, en "hij" denkt dat het voor eeuwig is…. Op Valentijn lag een liefdesbrief in de bus voor Blonde God. Op een stoere manier deed hij of het maar ‘gewoontjes’ was; maar wetende dat ik met hem ONMIDDELLIJK nà school naar Dreamland diende te rijden om met z’ n zakgeld een cadeautje voor zijn vriendinnetje te kunnen kopen, wist ik dat hij diep in zijn hart héél blij zal geweest zijn met die brief.

Vorig weekend zijn we met Tania een kreeftje gaan eten in Le Grand Blue. Dit wou ik al lang eens doen; ik HOU van VIS! Als voorgerechtje nam ik gegratineerde oesters waar ik mijn vingers van aflikte. Nadien een kreeftje van 700 gr. Héérlijk! Om de avond af te ronden zijn we nog een glaasje gaan drinken in Bloomingdale, onder de Kinepolis. Een leuke lounge, ideaal om na een maaltijd af te zakken.

Morgen gaan we (deze keer mèt de kids) iets eten in De Gouden Wok. Chinees buffet waar je naar hartelust mag bijscheppen! Dat doen mijn 2 kastaars graag: zelf controle hebben over hun eigen bord. En meestal zijn hun ogen groter dan hun buik en scheppen ze zodanig veel op hun teljoor dat ze door het bos de bomen niet meer zien; om dan uiteindelijk tot het besluit te komen dat ze best alles laten liggen en gewoon beter aan het dessertbuffet kunnen aanschuiven…. Ik ga morgen in ieder geval weer steevast voor die Chinese pasteitjes! 

't Zal weldra zomer zijn; als ik er de extra kilo’s van de voorbije maanden tegen dan wil afhebben, is het hoog tijd geworden om iets aan mijn fysiek te doen. Geregeld doe ik ’s avonds met de kids turnoefeningen op muziek en sinds vorige week beschik ik over een vaste zwempartner. Gisterenavond heb ik voor de 2^e keer op rij baantjes gezwommen. Tussen al de fervente zwemgasten laat mijn yellow-polka-dot-bikini vermoeden dat ik geen geoefend zwemster ben. Om het toch een beetje te verbergen heb ik mij een zwembrilletje gekocht. Zo lijkt het alsof ik toch geen amateur ben.

Ik hoop dit wekelijks te kunnen volhouden en ik hoop natuurlijk nog meer op RESULTAAT. Mijn grootste motivator is de reis naar Kos die ik recent geboekt heb. Ik wil er immers piccobello uitzien in Griekenland, in die  teenie-weenie-yellow-polka-dot-bikini...

Vandaag heb ik de eerste keer het gevoel alsof het lente is. Al is die nog ver weg! De lente: het begin van het mooie weer...en binnenkort misschien het begin van nog iets anders (hier is alweer een 'postsecret'): ik overweeg een 'carrièremove' te doen. Geen noemenswaardige wending, maar toch van die mate dat het weeral een beetje aanpassen zal worden. Tenminste, dat is mijn doel! Of ik erin ga slagen weet ik nog niet; maar alles begint bij 'geloven in jezelf'. Het wordt dus 'autovakanties' ruilen voor 'vliegvakanties'. Op het werk zijn ingrijpende veranderingen gebeurd die impact gehad hebben op mijn job. En daar sta ik dus niet achter!! En als je niet 100% achter je job staat, dan kan je beter uitkijken naar iets anders binnen het bedrijf. Enfin, 't is nog maar een gedachte, 't staat nog in z'n kinderschoenen en niets is nog zeker... dus laat ik hier niet teveel op de zaken vooruit lopen.

Ik doe mijn job heel graag en ik hou van de firma. Onze slogan op het werk is 'We go further to make dreams come true"! Awel, we zullen eens zien of ik in mijn opzet zal slagen; wordt zéker vervolgd...

’t Is alweer voorbij, een week vol inspanning en ontspanning. We verbleven in Hotel Rigele Royal 4-star superior te Obertauern. En wat hebben we genoten!! Bij onze aankomst werden we onthaald met een glaasje champagne, en daarna werd onze kamer getoond. Gezellig, in typisch oostenrijkste stijl met groot terras. De dagen daarna waren een aaneenschakeling van skiën, après-ski, wellness, gastronomische diners en gezellig keuvelen met sympathieke vijftigers die net als ons van een glaasje konden genieten aan de bar. De hevige sneeuwval en de dichte mist maakten het bijna onmogelijk om te skiën en dit vingen we dan op door een sneeuwwandeling te maken of te rodelen. Ik heb zelfs een ritje op de paardenkoets gemaakt waarbij ik ten volle van het stille witte landschap genoot. Maar het hoefde niet steeds buiten te zijn. Mijn boek van meer dan 300 pagina’s die ik in de lounge of aan het zwembad meehad, is volledig uitgelezen. Meestal ging dit gepaard met een theetje of een borrelnootje. Ik heb ervan genoten, van ieder uur, van iedere minuut en van iedere seconde.

Blonde God en Kakkenestje verbleven bij de grootouders. Dankzij Skype en een webcam konden we ze elke dag zien en horen zodat het gemis niet té groot was. We troostten ons met de gedachte dat het toch geen kindvriendelijk hotel was, en dat ze zich alleen maar zouden verveeld hebben. In het hotel waren immers geen kinderen aanwezig, behalve de 2 zonen van de eigenaars. Maar verder dan dit ging het schuldgevoel niet omdat "mama en papa" toch af en toe ook wel een beetje quality-time nodig hebben.

Binnenkort gaan we wéér gaan skiën, maar deze keer gaan de kids mee! Alvast weer iets waar ik naar kan uitkijken!!

Binnenkort foto’s….

Toen ik gisteren kakkenestje van school haalde, stond hij me al fier op te wachten. “Mama ik ben tafelkampioen!!!” Dit betekent dat hij alle tafels (momenteel die van 2 en 5 en 10) wist die de juf hem vroeg, zonder enig fout!! Hij is geen ‘krak’ in wiskunde, destemeer dat mijn verwondering alsook mijn fierheid groot waren. Tijdens de kerstvakantie heeft hij veel geoefend met z’n oma, en dit werpt dus duidelijk z’n vruchten af! In de auto zei ik dat hij een half uurtje langer mocht opblijven die avond. Blonde God gaf terecht de reactie: “Amai, dat heb jij bij mij nooit gezegd hoor mama!” Euh…en daar stond ik dan. Blonde God is destijds veel tafelkampioen geweest en verder dan ‘dikke proficiat’ kwam het eigenlijk nooit. Maja, onze Blond God is steeds een uitmuntende leerling geweest (en is nog steeds), zeker op gebied van wiskunde…en dan neem je een tafelkampioen als ‘vanzelfsprekend’ aan. En nu kreeg ik in de auto het deksel op de neus, en ik had niet direct een antwoord klaar. 

Ach, ieder ouder maakt wel eens een fout, maar zolang deze niet cruciaal is voor de opvoeding van het kind kan dit wel gepardonneerd worden, zeker - waarschijnlijk – hopelijk?

Laatst zei Kakkenestje ‘Asjemenou’. Ik begon spontaan te lachen en al gauw was ik  weer vervuld met nostalgie. Want wie kent Loekie niet!! Ik legde uit dat dit een Leeuwtje was die vroeger altijd tussen de reclames kwam en die altijd grappige toeren uitstak waardoor hij op het einde altijd ‘Asjemenou’ zei. Bij wijze van voorbeeld liet ik hem een YouTube-filmpje zien. Sinds 2004 is deze vriend niet meer op de televisie te zien. Voor de STER waren blijkbaar de kosten van de productie en uitzending de reden om te stoppen. Belachelijk, niet?!!
Net de dag nadat ik alles vertelde over Loekie zie ik tijdens de ‘Puzzelronde’ in ‘De Allerslimste Mens” toch Loekie weer opduiken zeker? En dan maar zeggen dat ‘toeval’ niet bestaat…??!

De feestdagen zijn voorbij. Waar ik zo naar gehunkerd heb, is voorbijgevlogen als een sneltrein. Ik ben inmiddels al terug aan het werk; en meestal is begin januari het startschot om mij al mentaal voor te bereiden op de lente. Maar deze keer niet; want eind deze maand vertrekken we immers op skivakantie naar
DIT hotel. Mijn volledig nieuwe ski-outfit hangt dan ook al dagen te wachten en schreeuwt heel hard "doe mij aan!", telkens ik mij in mijn dressing begeef.

Bij het begin van het nieuwe jaar horen ook ‘voornemens’. Mijn ambitieus project is alweer hetzelfde als vorig jaar: “Minder snoepen, meer sporten!” Ben al 5 dagen goed bezig! Nog 360 dagen te gaan...

Sneeuwpret voor de kids:

Weekendje Eindhoven:

Kerstavond: